| 個人檔案janekiku相片部落格 |  工具  說明 |
|
janekiku29 September ถ้าเสกอะไรได้เสกได้หรอ จะเสกให้ตัวเองหายไปจากโลกนี้สักพัก จะได้ไม่ต้องมานั้งรับรู้อะไรที่มันปวดร้าว
อะไรที่มันเดิม อะไรที่ทำให้เสียใจ อยากให้มันหายตัวได้จริงเลย
เห้อ เบื่อหน่ายกะ ชีวิตที่เป็นอยู่จริงๆ เซงที่สุดในโลก
ทำไม เพราะอะไร
รู้ดีทุกอย่าง ว่าเธอมีเจ้าของ
ฉันได้แต่มอง อย่างคนที่ช้ำใจ รู้ดีทุกอย่าง แต่ฉัน (อยาก) จะรอถามใจ ถ้ามีสักวัน เธอนั้นไม่มีใคร เป็นฉันได้หรือเปล่า ถ้ามีสักวัน เธอนั้นไม่มีใคร รักฉันได้หรือเปล่า วันหนึ่ง เกิดมาต้องเรียนรู้ให้ครบทุกรสชาดจริงป่าว สุขอย่างเดียวกะคงไม่ได้หรอกเนอะ
เกิดมา ต้องใช้ชีวิตให้คุ้มดีกว่า อย่าเอาชีวิตไปจมปรักกับอะไรเดิมๆเลย แบร่
17 September เขียนให้ผู้ชายคนหนึ่งเขียนด้วยความเจ็บปวด
ที่ผ่านมา ฉันมันก็คือแค่อิโง่คนหนึ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ถ้าฉันเลือกเกิดได้ ฉันคงไม่อยากมีสภาพแบบนี้ที่เป็นอยู่หรอก ครั้งหนึ่งฉันคิดว่าสิ่งที่ฉันเลือกมันถูกต้อง แต่ดูเหมือน ฉันกลับทำทุกอย่างให้มันตกต่ำลงกว่าเดิมอีก ตลอดเวลาที่ผ่านมา ในสายตาของผู้ชายที่นี่ ฉันคงเป็นเด็กโง่ ก็ยอมรับ ใช่ ฉันอาจจะโง่ แต่ไม่ที่สุดหรอก ไม่ได้โง่ทุกเรื่องราว
บางครั้ง ฉันแกล้งโง่ด้วยซ้ำไป เพราะคำพูดที่มันกรอกหูตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทางโทรศัพท์งี้ มันคือคำพูดว่า จะทำให้ ไม่มีปัญหา มีไรเราต้องคุยกัน แต่ขอโทษทุกวันนี้ มันคือ การกดดัน เมื่อไรกูจะเป็นอิสระซะที รอเรียนจบใช่มั้ย ตลอดเวลาที่ผ่านมาคืออะไร
เจ็บใจ คำพูดที่เคยพูดไว้มันไม่มีความหมายเลย สำหรับไอ้ผู้ฉลาดที่มากมาย แต่คำพูดเหล่านั้นแหละ มันคือสิ่งที่ฉันรอคอย
2 September อะไรดีล่ะ !!แบบว่า นั้นจิ จะอัพอะไรดีหว้าพระเจ้าช่วย นึกมะออก แต่ดันทะลึ่งมาอัพ ปัดโถ่เอ่ย -*- กะตาบ้าหมูอ้วนดิ มันอัพ เดี๋ยวกะทำโน้นทำนี่ เห็นแล้วก็เลยเกิดอาการแบบว่า ฉันกะอยากอัพ ทั้งที่ไม่มีอะไรจะอัพ เหอๆ วันนี้ยังไม่ได้ทำสิ่งทีอยากทำเลย มั่วแต่ยุ่งกับอย่างอื่นทั้งนั้น เรื่องเดิม ไม่รู้ตาหมูอ้วนมันจะเหมือนเดิมได้กี่วัน ของแบบนี้กะดูกันต่อไป มันคงเป็นเหมือนเดิมแหละ เซงพระเจ้าโคตร แต่ชินแหละ วันนี้หัวสมองอันน้อยนิด นึกอะไรไม่ออกเลยจริง ให้มันได้แบบนี้ทีเถอะ -*-
ปล. เจณน้อยพอใจอัพมันแค่นี้แหละ กำลังเซงกะชีวิตอยู่ 18 August ก้าวที่แล้วอาจจะผิดพลาด แต่ก้าวต่อไปจะ...ก้าวเดินครั้งที่แล้ว ฉันอาจจะผิดพลาดไป แต่ก้าวเดินใหม่ของฉันมันจะมั่นใจและมั่นคงกว่านี้แน่นอน แค่คนเดียวๆ คงไม่สามารถมีอิทธิพลอะไรมาทำใหฉันคนนี้ถึงกับล้มจนลุกไม่ขึ้น แต่ขอโทษทีนะ พอดีคนอย่างฉันมีกำลังใจที่ดีจากผู้คนรอบข้างเยอะ กะอิแค่จะขาดกำลังใจจากนายคนเดียวไป ไม่ถึงกับตายหรอกค่ะ ต่อไปนี้ฉันเดินไปในทางที่ดี พยายามผลักดันทางเดินให้ไปในทางที่ดีให้ได้ ความเจ็บปวดที่ได้รับ มันคือบทสะท้อน ให้ฉันต้องจดจำและเรียนรู้มัน ต่อให้เจ็บอีกสักกี่ครั้ง ฉันก็จะลุกขึ้นมายอมรับความเจ็บปวดนั้น แล้วก้าวเดินต่อไปอย่างมีจุดมุ่งหมาย
--- รู้สึก ตั้งแต่มีบล๊อก ไม่เคยอัพเรื่องไรดีมั้งเลยมั้ง --- เพื่อนสนิทของฉันคงชินไปแหละดิ
-- เออ บล๊อคฉันไมได้แต่งนะ เห็นไรกะเห็นเป็นแบบนั้นแหละ เน่าหน่อย พอดีกะมีไว้แค่ระบายนะ---
-- ไม่แน่ใจนะ no comment ล่าสุดที่มาเซ็นให้อ่ะ แคทหรือต่ายหว้า แต่ถ้าจะเดา ฉันว่าคงเป็นกระต่ายน้อยแหละ เพราะแกมาปล่อย ----
--- แคท + ต่าย ฉันอยากกลับไปวันเดิมว่ะ ตอนเด็ก ตอนที่เราอยู่ด้วยกัน ชีวิตทำช่างแสนสุดว่ะ ---
-- นึกออกแหละ ข่าวดีคือ ภาษาไทย เจณได้ 60/58 ว่ะ อิจฉากันป่ะว่ะ โห๊ะๆ ---
--- อยากไปเที่ยว พวกแกไปไหน แกเอาฉันไปด้วยดิ พรีสๆๆ --- 6 August ทำเพื่อตัวเองมั้งจะดีกว่ามาถึงต้องขอบอกเลยว่า ไมได้เข้ามาอัพนาน มาอีกทีกะรู้สึกว่า งงไปเลยอ่ะ มันปรับแต่งใหม่ 55+ เอ๋ออยู่พักนึงอ่ะนะ เฮ้อ วันนี้ต้องเป็นยัยเด็กขี้แง๊อีกตามเคยอ่ะดิ คงไม่แปลกหรอก เพราะที่ผ่านมา กะเป็นงั้นอยู่แหละอ่ะ -*- เปลี่ยนไงคงเปลี่ยนไมได้หรอก แต่ทุกครั้งที่ร้อง น้ำตามันมักจะออกมาแทนความเจ็บปวดที่อยู่ข้างในตลอดเวลาเลย กะมันไม่รู้จะระบายทางไหนนิหว้า กะแกค่มันอึดอัด มันกะออกมาเอง น้ำตาใสๆๆ
ช่วงนี้กะจะสอบแหละ เหลือแค่ 2 ตัวเอง งิงิ จาได้หลุดพ้นบ่วงกำแหละอ่ะ 555+
คืนก่อน แบบว่าอยากจาฝันจังเลย แต่ให้ตายเถอะ หลับสนิท ไม่ได้ฝันอะไรเลยอ่ะดิ เซงไปเลย
อัพแค่นี้แหละ ขี้เกียจอ่า เวงกำ เพื่อนฉันมันต้องว่าฉันอีกแน่เลยทำไมอัพแค่นี้ ทำไมเมื่อไรจะอัพเรื่องดีๆๆบ้าง-*-
มิรู้หรอ มีไว้เพื่อระบายเฟ้ย กรั๊กๆ 27 June แม้ว่าจะเป็นเช่นไรก็ยังคงรักนายถึงไม่ใช่หน้าหนาวแต่ฉันก็เหงา
มีกลิ่นอายความเศร้าของรักที่เคยผ่านพ้น ลุกขึ้นยืนแล้วปาดน้ำตาทิ้ง ไปที่กระจกแล้วฉันยิ้มปั้นหน้าสดใส หน้ายิ้ม แต่ข้างในใจมันร้องไห้ก็ไม่มีค่าอะไร แล้วน้ำตาก็ไหลออกอีกครั้ง ซำที่เดิม ตั้งแต่เจอกันครั้งแรก ฉันเริ่มรู้สึกแปลกๆแบบหวั่นไหว ใจสั่นๆคล้ายจะลอยล่องไป ไม่รู้ทำไมเป็นอย่างนี้ทุกที ตั้งแต่ได้เจอนาย หลับฝันหรือละเมอมีแต่นายอย่างนี้
ได้เจอกันทีไร ฉันหน้าแดงเต็มปรี่ สับสนเต็มที่ ความรู้สึกที่มีคืออะไร ฉันเริ่มหาที่มาของความสับสน เริ่มต้นจากคนที่ทำให้ฉันหวั่นไหว เริ่มที่จะค้นหาความรู้สึกบางอย่างจากหัวใจ และเริ่มรับรู้สิ่งที่อยู่ข้างใน ที่ทำให้ฉันเข้าใจว่า รักนาย มีคำหนึ่งที่ฉันอยากบอกเสมอ คำหนึ่งที่ไม่เคยเผลอไปบอกใคร คำหนึ่งที่ฉันให้นายตลอดไป คำนั้นคือหัวใจฉันที่มีแต่นาย และมีอีกคำหนึ่งที่อยากให้นายอยู่เสมอ
คำหนึ่งคำที่อยากบอกไว่นะเออ ฉันรักนาย ฉันรักนาย ทุกๆวินาที
ช่วงนี้เรื่อยกับชีวิตนะ กะดีใจแล้วด้วยได้เป็นPjที่เวป www.radio.in.th งิงิ ขอให้คนอย่าเพิ่งเบื่อเราแหละกัน แล้วก้อขอให้ขอฟังเยอะด้วย จะได้สู้เนอะ... 24 June ก็แค่อยากบอกความรู้สึกกับสิ่งที่ฉันอยากจะทำ
กับการกระทำที่ไม่เอาไหน กับความรู้สึกที่ลอยไป กับสายลมที่พัดมา กับสายน้ำที่ไม่หวนกลับ กับอดีตที่เลือนลับไม่โหยหา กับวันและวันและเวลา กับนาฬิกาที่เดินต่อไป กับการนั่งเหงาและท้อแท้ กับการนั่งแคร์ความในใจ กับการที่ให้ใจกับใคร ๆ กับการคิดถึงใครบางคน ก็แค่อยากบอกความรู้สึก ว่าคิดถึงอดีตเราเสมอ ไม่ว่าไงฉันก็ยังจะรักเธอ ถึงไม่เจอฉันก็ยังเดินต่อไป |
|||
傳送私人訊息
訂閱 RSS 摘要
告訴朋友
新增至 Live.com
新增至您的朋友網路
註冊通知|
|
